Friday, December 4, 2009

evenement "We are Burma" 12 december, Brussel


We Are Burma
Date: Saturday, 12 December 2009 Time: 20:00 – 23:00
                           Location: Royal Flemish Theatre, Brussels , Belgium
With: Aung Htun, Steve Gumaer, Karel De Gucht, Bart Staes, Rudy de Leeuw, Moe Bu, Willy Claes, Robin Ramaekers, Marie Arena, Hautekiet & De Leeuw, Sioen, Pieter-Jan De Smet, Flip Kowlier, Tom Pintens, Dieudonné Kabongo, Patrick Ouchène, Maria Tarantino, Anna Luyten…
We are Burma is an event that will bring together thinkers, politicians, artists, media and social entrepreneurs to encourage individuals in their own small way to take responsibility for the situation in Burma. The dual purpose of the evening is to bring attention to the Burma situation among European circles and to highlight the work being done in the field by small and medium NGO’s who risk their lives delivering cross border aid, relief, health services and educational programs inside Burma. Our special focus will be those projects, which are engaged in delivering education services to these knowledge-starved populations. The event will showcase popular local performers and keynote addresses from Burma experts and will also premiere several short videos. This combination of entertainment and of learning more about the situation in Burma will culminate in an invitation to get involved and help. We will also be highlighting the upcoming elections in 2010 and encouraging European politicians to get involved actively so as to elevate this process.
The event is a joint effort of :

The Royal Flemish Theatre, Union Suspecte, Blood Foundation, Cirq and Euro-Burma Office.

Sunday, November 29, 2009

၉၄ ႏွစ္ျပည့္(လူထုအေမ)လူထုေဒၚအမာေမြးေန႔


 ဖတ္ျပန္ေသာ္ကား၊ဖန္ဖန္မ်ားေသာ္
သားမယားပင္၊မလိမၼာလည္း
စာေပစကား၊ေန႔တိုင္းၾကားက
ထူးျခားလိမၼာရွိသည္သာတည္း။
ရွင္မဟာရဌသာရ ရဲ႕
စာသားအႏွစ္ေတြ ဝတ္ဆင္ထားတဲ့
သတို႔သမီးႀကီးဟာ ့ ့ ့
ျပည္သူထဲက ေမြးဖြားလာသူမို႔
ျပည္သူနဲ႔တသားတည္း
အက်ဳိးေပးခ်င္းလည္းတူခဲ့တယ္။
သူမဟာ ့ ့ ့
ရာဇဝင္ထဲက
သတိုးသမီးႀကီးေတာ့မဟုတ္ခဲ့ဘူး
သမိုင္းရဲ႕ အရိုးစုေတြ
ထိုးထိုးေထာင္ေထာင္ထေနတဲ့
ျမစ္ငယ္ ့ ့ ့
ပလိပ္ ့ ့ ့
အင္းဝ ့ ့ ့
ေခါင္းေထာင္ၿပီး
ရာသီအလိုက္ စီးဆင္းေနတဲ့
ျမစ္ငယ္တစင္းနဲ႔ မလွမ္းမကမ္း
အမရပူရ
စစ္ကိုင္း
တေခၚစာ
ဧရာဝတီျမစ္ႀကီးရဲ႕
မိတ္ေဆြရင္းခ်ာ
မႏၱေလးၿမဳိ႕ႀကီးမွာ
လူတစုမ်က္မုန္းက်ဳိးေနတဲ့
စာေပသူရဲေကာင္း လူထုအေမ
အသက္ထင္ရွားရွိေနေလရဲ႕။
အဲဒါ ့ ့ ့
သားမ်ားအေမ
ကာလသုံးပါးထဲက
ၿမဳိ႕ျပေစ်းကြက္ ေရာင္းသူ ဝယ္သူ
ေက်းလက္ကထန္းတက္သူ
လယ္လုပ္သူ ့ ့ ့
နိစၥဓူဝပုံရိပ္မ်ားနဲ႔
ရုပ္ေသးေခတ္က အစ
ဇာတ္သဘင္စတဲ့ေခတ္
ရသစုံစာစကားနဲ႔
ပီျပင္စြာရုပ္လုံးၾကြေအာင္ထုဆစ္
ျပည္တြင္းျဖစ္စစ္စစ္ေတြဟာ
သူမရဲ႕လက္ျဖစ္ေတြေပါ႔။
အဲဒါ ့ ့ ့
သမီးမ်ား အေမ
ဇရာေထာင္းေပမယ့္
ကေလာင္ေစာင္းထက္ထက္နဲ႔
မာရသြန္ခရီးရွည္ႀကီးထဲ
ခ်ီတက္ေနဆဲေပါ႔
ေရႊအျမဴေတရုပ္စုံမဂၢဇင္းမွာ
က်ြန္မေရးတဲ့သူ႕ဘဝ
လူထုဦးလွ ့ ့ ့(လူထုေဒၚအမာ)
ေလာကဓံ လႈိင္းဂယက္ေတြထဲမွာ
သူတို႔ျဖတ္သန္းခဲ့ရတဲ့ ေခတ္ႀကီး
စာသားေတြနဲ႔စကားေျပာေနေလရဲ႕။
အဲဒါ ့ ့ ့
တိုင္းျပည္ရဲ႕အေမ
တိုင္းျပည္ရဲ႕ လတစင္း
ျပည္ႀကီးရဲ႕ အဘိဓာန္က်မ္း
ျပည္ႀကီးရဲ႕ သမီးရတနာ။
လူထုေဒၚအမာ
နိုဝင္ဘာ ၂၉ ရက္မွာေပါ႔
သက္ရင္းနဲ႔ သက္ငယ္
ေႏွာင္းျဖစ္ေတြကို လက္ရည္တျပင္တည္း
မ်ွေဝခံစားၾကရင္း ့ ့ ့
ႏွင္းမိုးၿဖဳိင္ၿဖဳိင္ရြာတဲ့ပြဲ
ႏႊဲေနၾကၿမဲ ။ ။
(နိုဝင္ဘာ ၂၉ -၂၀၀၆ခုႏွစ္ကေရးဖြဲ႕ခဲပါသည္။)


Thursday, November 19, 2009

ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္ပ်က္လြန္ကာလရဲ႕
ဂုတ္ေသြးစုပ္ပင္းကူအိမ္
ေဆြနိုင္
ဆက္သြယ္ေရးနည္းပညာေတြ
ျဖန္႔က်က္ထားတဲ့
(Information)ေခတ္ရဲ႕
ကြန္ယက္ထဲမွာ ့ ့ ့။

ဒိုင္နမိုေတြ
အာလုပ္သံတေဘာင္းေဘာင္းနဲ႔
စေလာင္းဖုံးကေန
အံက်လာတဲ့
အနံ႕အသက္ေတြ
အေငြ႕တေထာင္းေထာင္း။

နမိတ္မရွိ နမာမရွိ
မနက္မိုးမလင္းေသးဘူး
ငွက္ဆိုးထိုးသံလို
တတိယလႈိင္းပုတ္သံ
ဝဲဂယက္ထဲမွာ
ေျခသုတ္ပုဆိုး
ေျမြစြယ္က်ဳိးလို
အပိုးကိုက်ဳိးလို႔။

ပင္းကူအိမ္ထဲတိုး
တေန႔စာတဲမိုးသူ မိုး
ၿမဳိ႕တိုးသူ တိုး
ေကာ္ဖီဆိုင္ထဲသြား
က်ားထိုးသူထိုး
စိုးရိမ္စရာအေျခအေနေတြက
ျမန္မာ့နည္း ျမန္မာ့ဟန္
အသားက်ခ်င္တိုင္းက်ေနေလရဲ႕ ့ ့ ့။

စစ္ေရးအျမင္ရွိသူသာ
တိုင္းျပည္ကိုအုပ္ခ်ဳပ္ရမယ္ဆိုတဲ့
စစ္ဗိုလ္ လူတန္းစားေတြရဲ႕
စစ္ေရး မဟာဗ်ဴဟာ
အခင္းအက်င္းက
တသားေမြး တေသြးလွ
မိန္းမလို လွပလို႔။

ဆိုရွယ္လစ္
ေခတ္ပ်က္လြန္ကာလ
ရာသီဥတုေတြ
ေဖာက္လြဲ ေဖာက္ျပန္ျဖစ္ေနတဲ့
ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္းေခတ္ရဲ႕
ကမၻာ့စီးပြားပ်က္ကပ္ထဲမွာ။

အထည္ႀကီးပ်က္ေတြ
ေဖာင္းပြသေလာက္
အထည္ႀကီးျဖစ္ေတြလည္း
ေဖာင္းပြတယ္
ဒုကၡသယ္ေပါင္းစုံ
ခ်မ္းသာေနတဲ့ ့ ့ ့
ေျမလူး တိုင္းျပည္ႀကီး။
ႏွစ္ခ်ိဳ႕စစ္ပြဲေတြျဖစ္လို႔
မိုးေတြႀကီးလို႔
ေလေတြႀကီးလို႔
မဟာပထဝီေျမႀကီးလႈပ္လို႔
လူေသအေလာင္းေတြ
ျမင္မေကာင္းရွဳမေကာင္း
ေတာထလို႔ ့ ့ ့။

ေခတ္သစ္ဓားျပေတြ
ေက်ာခ်မယ့္ ့ ့ ့
ႏွစ္ေထာင့္တဆယ္(၂၀၁၀)
ေရြးေကာက္ပြဲဟာ
မိတ္ကပ္ပါးပါးလူးၿပီး
သူ႔ရုပ္ကို သူလွေနေလရဲ႕။











Sunday, November 15, 2009

ေျဖသိမ္႔လိုက္(ေမာင္ေမာင္ေမာ္)

ေျဖသိမ္႔လိုက္
ေမာင္ေမာင္ေမာ္
ရစ္စုံ ဖူးငုံ
အလွထုံတဲ့
စကားဝါေျမ
ေဝဆာပန္းေပါင္း
တခ်ဳိ႕လည္းေၾကြ
တခ်ဳိ႕ေဝေနၾကေပါ႔။
ေလေ႔ဝွအသိမ္း
မယိမ္းမႏႊဲ႕
စိမ္းလွဲ႔ရႊန္းစို
အလွေဆာင္လည္း
ေၾကြၾကပြင့္လႊာ
ေျမကမၺလာမွာ
ခရရွာၾကၿပီ။

မာနနဲ႔လမ္း
ဘဝကၾကမ္း
စိတ္ေစရာကမ္း
လွမ္းၿပီး လွမ္း
တမ္းၿပီး တမ္း
ႏြမ္းယင္ ႏြမ္းသြားပေစ။

အလြမ္းသီခ်င္းေလး
ငါ ဆိုညီးရင္း ့ ့ ့
ေဟာဒီ
ရြက္ေၾကြ
ပြင့္ဖတ္ေတြ
မာနနဲ႔ထုဆစ္
ေခတ္ တေခတ္ရဲ႕
အလွတရားေတြ
သစ္လြင္ေတာက္ပဖို႔။

Tuesday, November 3, 2009

ျဖတ္သန္းျခင္း

ျဖတ္သန္းျခင္း
လူနိုင္

တပတ္ႏြမ္းရာသီထဲ
ဆင္ကန္းေတာတိုး
ေတာႀကီးလည္း ျပဳတ္ျပဳတ္ ျပဳန္းခဲ့။

အိမ္ေနာက္ေဖးေပါက္က
တိတ္တဆိတ္ထြက္လာေနၾက
အက်ဥ္းေျမာင္းဆုံး အေကြ ့အေကာက္ထဲ
သမိုင္းဘီး အေပါက္ႀကီးကို
ေနာက္ျပန္တြန္းလာ
မ၀ေရစာေခတ္ကာလထဲထိ
သူတို ့ဟာ ့ ့ ့
ရာသီေပၚေၾကညာခ်က္
ခါေတာ္မွီေလပူထိုးသံထက္
ဘာမွမပိုေတာ့
မိုးႀကီးလည္း စုန္းစုန္းခ်ဳပ္လုေပါ ့။

ေန ့တဓူ၀
ေကာလာ ဟလ ထူေျပာၿပီး
ၿမဳိ ့ႀကီးတခုလုံးကို ေထာင္ခ်ထားတဲ့ ၿမဳိ ့
သတင္းစာထဲ ဗုံးခြဲ
ေရဒီယိုထဲ ေလစစ္ပြဲ
ရုပ္ျမင္သံၾကားထဲ
ကင္ေပတိုင္ေတြေနတဲ့ၿမဳိ ့
လူနာေတြကို ့ ့ ့
အနာတျခား ေဆးတျခားေပးတဲ့ ၿမဳိ ့
အဲဒီ ၿမဳိ ့မွာ
ဒီမိုကေရစီ ေလာင္းလ်ာကိုေမြးဖြားဖို ့
အေမမ်ားစြာဟာ ငိုေၾကြးရဦးမယ္။

ေဆာင္းမွာ
ညတာရွည္ၿပီး
ေႏြမွာ ့ ့ ့
ေန ့တာတိုတယ္
အဲဒီ ့ ့ ့
ႏြမ္းၿပီးရင္
ႏြမ္းသြားတဲ့ ရာသီထဲ
ဘာဆို ဘာတခုမွ အရာမထင္
သစ္လြန္ျခင္း မနက္ျဖန္တို ့သာ
အခါခါ ရွင္သန္ထေျမာက္
ေနာက္ျပန္လမ္းေလ်ာက္ၿပီး
ခရီးမေပါက္တာ
အရပ္ထဲ
လက္ညွဳိး မထိုးၾကပါနဲ ့ေတာ့။



 

  

Sunday, October 25, 2009

ဓားေသြးျခင္းအတတ္ပညာ

ဓါးေသြးျခင္း အတတ္ပညာ...။
သင္ ဓါးေသြးဖူးပါသလား..?
ကၽြန္ေတာ္ ဒီလို ေမးလိုက္ရင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကေတာ႔ ဒါေလးမ်ားဗ်ာ
ေသြးဖူးတာေပါ႔လို႔ ေျပာၾကပါလိမ္႕မယ္.။ ဟုတ္ပါတယ္.။ ဘယ္သူမဆိုေတာ႔
ဓါးေလးကေတာ႔ ေသြးဖူးၾကမွာပါပဲ.။ကၽြန္ေတာ္လည္း ငယ္ငယ္က ကၽြန္ေတာ္ အေဖက
ဓါးေလးတစ္ေခ်ာင္းေပးလို႔ ေသြးဖူးခဲ႔ပါတယ္.။ ကၽြန္ေတာ္႕အေဖက “
သားေရ..ဓါးေသြးတယ္ ဆိုတာ မလြယ္ဘူးကြ..။ ” တဲ႔ေလ.။ ဒီေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္ကလည္း
မခံခ်င္ စိတ္နဲ႔ ေသြးမိတာေပါ႔ေလ.။ ကၽြန္ေတာ္ေသြးတဲ႔ ဓါးေလးဟာ ေသြးေလ
ထက္လာလိုက္ ၊ တုန္းသြားလိုက္ ျဖစ္ေနပါေတာ႔တယ္.။
ဘာလုိ႕ပါလိမ္႔..၊ ေသြးရင္းနဲ႔ ေက်ာက္ေတြလည္းပြန္း ၊
ဓါးေလးလည္း စားသြားျပီး ဓါးသြားေလးေတာင္မွ လွလွပပ မရွိေတာ႔ပါဘူး.။ ဒီလို
ဓါးေလး ေသြးတာေတာင္မွ ဘာလို႔ ဓါးက မထက္ပဲနဲ႔ ထက္လိုက္ တုန္းလိုက္
ျဖစ္ေနတာပါလိမ္႕.။ ေနာက္ဆံုးေတာ႔ ကၽြန္ေတာ္႕ဓါးေသြးျခင္းက
စိတ္တိုင္းမက်ပဲနဲ႔ ရပ္သြားပါေတာ႔တယ္.။ ဒီေတာ႔မွ ေဖေဖက ေျပာတယ္.။
“ ငါ႔သား ဓါးေသြးတာ ဘာလို႔ ထက္လာလိုက္ ၊ တုန္းသြားလိုက္
ျဖစ္ေနတာလဲ သိလား.။ ”
“ မသိဘူး ေဖေဖ..။ ”“ ေအး..ဒါက..ဓါးေသြးတယ္ ဆိုေပမဲ႔ လူေလာကမွာ ရွိေနတဲ႔ လူမႈ
ဆက္ဆံေရး လိုပဲ သားရဲ႕..။ ငါ႕သားက ဓါးကို ျမန္ျမန္ထက္ေအာင္ အစုန္အဆန္
ေသြးတယ္ေလ.။ ဒါေၾကာင္႔ ငါ႔သားေသြးတဲ႔ ဓါးသြားေနရာက ေက်ာက္နဲ႕ ထိခ်က္ဟာ
ပံုမွန္ မဟုတ္ေတာ႔ဘူး.။ သူရဲ႕ ထိခ်က္ဟာ ပံုေသ မထိေတာ႔ဘူး.။
ထိခ်က္မွန္လို႔ ဓါးသြားေလး ထက္လာေပမယ္..။ ဒီလို ထိခ်က္ေလးေတြ အၾကိမ္ ၁၀၀
ေသြးထားတယ္ ဆိုပါေတာ႔ ဒါကို ထိခ်က္မွားျပီး ဓါးေလး ေစာင္းသြားလို႔
ဓါးသြားက ေက်ာက္ေပၚမွာ ဒဲ႔ၾကီး ျဖစ္သြားတာနဲ႔ အရင္က ေသြးထားတဲ႔ အၾကိမ္
၁၀၀ ကို ဒီတစ္ၾကိမ္ထဲက ဖ်က္ျပီး ဓါးသြားကို ျပန္တုံးသြားေစတာပါပဲ.။
ဒါဟာ ေလာကရဲ႕ လူမႈ ဆိုင္ရာ ေနထိုင္မႈလည္း ျဖစ္တယ္ သား..။
တကယ္လို႔ လူတစ္ေယာက္ဟာ ေကာင္းတာေတြ သူ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ လုပ္ထားတယ္ပဲ
ထား..။ သူ မဟုတ္တာ ၊ မေကာင္းတာ တစ္ခု လုပ္လိုက္တာနဲ႔ သူအရင္က ေကာင္းတာေတြ
လုပ္ထားတာေတြကို ဖ်က္လိုက္တာပါပဲ.။ ဒါဟာ ဓါးေသြးျခင္းက ေပးတဲ႔
လူမႈဘဝေနထိုင္နည္း ေလး ဆိုပါေတာ႔ကြာ..။ ”ဒါစကားေလးကို ကၽြန္ေတာ္ အျမဲ အမွတ္ရေနခဲ႔ပါတယ္.။
ဘဝဆိုတာ ဓါးေသြးသလိုပါပဲ.။ အတိမ္းအေစာင္း တစ္ခုခု ျဖစ္လို႔ကေတာ႔ ဘယ္လိုမွ
ျပန္ျပီး အရင္က ေကာင္းတာေတြကို အဖတ္ဆယ္လို႔မရေတာ႔ပါဘူး.။ ဒါကိုေျပာတာေပါ႔ဗ်ာ..။
“ ဘဝ တုံးတယ္ ” ဆိုတာ......။
ႀကံဳရဆံုရ (ေရး/ေထာက္) ဗိုလ္ႀကီးဘ၀
ေဆာင္းပါးရွင္ - ဗိုလ္ေAာင္ေျမ
စာဖတ္ပရိတ္သတ္မ်ားခင္ဗ်ား

စစ္တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းဆင္း Aရာရွိ တစ္Uီး ပင္တိုင္ေဆာင္းပါးရွင္ ဗိုလ္ေAာင္ေျမက တပ္မေတာ္ရဲ႕ Aေျခခံ Aက်ဆုံး Aဖဲြ႔Aစည္းျဖစ္တဲ့ တပ္ရင္းတစ္ရင္း မွာ တပ္ေရးဗိုလ္ႀကီးနဲ႔ တပ္ေထာက္ဗိုလ္ႀကီး ဘ၀ေတြကို ႀကဳံေတြ႔ခဲ့ရပုံAေတြ႔Aႀကဳံမ်ား ၊တပ္ေရးဗိုလ္ႀကီးနဲ႔ တပ္ေထာက္ဗိုလ္ႀကီးတို႔ရဲ႕ တာ၀န္ေတြဟာ တပ္ရင္းတစ္ရင္းရဲ႕ Aရာရွိ/စစ္သည္

မ်ား၏ ရာထူးတိုးျမႇင့္မႈ ၊ ပင္စင္ ခံစားခြင့္၊ လစာ ၊ ႏွစ္တိုးလစာ၊ ရိကၡာစိုေငြ၊ သင္တန္း၊ မႈခင္း၊ ရိကၡာ၊ စစ္၀တ္ပစၥၫ္း၊

လက္နက္ခဲယမ္း၊ ေဆးခန္း၊ Aေဆာက္AUီးလိုင္းခန္း စတဲ့ Aေရးပါေသာ လုပ္ငန္းတာ၀န္မ်ားကို လုပ္ေဆာင္ရသည့္

စစ္Uီးစီး Aရာရွိတာ၀န္မ်ား ျဖစ္ေပမဲ့ လက္ေတြ႔မွာေတာ့ Aထိုက္Aေလွ်ာက္ လုပ္ပိုင္ခြင့္ တာ၀န္ကိုေတာ့ မေပးပဲ

ေလာဘရမၼက္ ႀကီးေနေသာ တပ္ရင္းမွဴးက ခ်ဳပ္ကိုင္ထားပုံေတြကို ေဆာင္းပါးAျဖစ္ စည္းလုံးျခင္းရဲ႕Aင္Aား

၀က္ဘ္ဆိုဒ္သို႔ ေရးသားေပးပို႔လာပါတယ္။ ဤသို႔ ေပးပို႔လာတဲ့Aတြက္ ပင္တိုင္ ေဆာင္းပါးရွင္ ဗိုလ္ေAာင္ေျမAား

ကၽြန္ေတာ္ကိုဖိုးတရုတ္မွ Aထူး ေက်းဇူးတင္ရွိပါေၾကာင္း ဂုဏ္ျပဳမွတ္တမ္းတင္ရင္း စာဖတ္ပရိသတ္မ်ားကို တင္ျပAပ္

ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

ျမန္မာ႔တပ္မေတာ္တြင္ ဆိုရုိးစကားတစ္ခု ရွိပါသည္။ မည္သူက မည္သည္႔သေဘာႏွင္႔ ေျပာခဲ႔သည္ကိုေတာ႔ မသိပါ။

လက္ရွိ ျမန္မာ႔တပ္မေတာ္ AေျခAေနနဲ႔ကေတာ႔ ေသြးထြက္ေAာင္ မွန္ေနပါသည္။ ထိုဆိုရုိးစကားမွာ

“တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးႏွင္႔ တပ္ရင္းမွဴးဆိုသည္မွာ လင္မယားျဖစ္ပါသည”္ တ႔ဲ။ က်ြန္ေတာ္ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးျဖစ္ကာစ

Aေတြ႔Aၾကဳံမ်ားကို ညီငယ္Aရာရွိမ်ားAတြက္ ေျပာျပခ်င္ပါသည္။ တပ္မေတာ္ထဲတြင္ ကြ်န္ေတာ္႔ကဲ႔သို႔ ၾကဳံခဲ႔ရေသာ၊

ၾကဳံေနရေသာ Aရာရွိမ်ားAတြက္ ေစတနာေရွ႕ထား၍ ေရးသား လိုက္ရပါသည္။

ကြ်န္ေတာ္ႏွင္႔ ကြ်န္ေတာ္႔ တပ္ရင္းမွဴးကေတာ႔ မခ်စ္မႏွစ္သက္ဘဲ မိဘက Aတင္းေပးစားသျဖင္႔ ယူလိုက္ ရေသာ

လင္မယားမ်ားသာ ျဖစ္ေလသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔တပ္သည္ Aလယ္ပိုင္းတိုင္း စစ္ဌာနခ်ဳပ္ (လပခ) တိုင္းထဲတြင္

ပါ၀င္ေသာ တပ္ရင္းတစ္ခုျဖစ္သည္။ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္ Aတြင္းတြင္ ကြ်န္ေတာ္သည္ မAူမလည္ျဖင္႔ မထင္မွတ္ဘဲ

တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးဘ၀သို႔ ေရာက္လာခဲ႔ရပါသည္။

Aေၾကာင္းက တပ္ထဲတြင္ တပ္ရင္းမွဴးျပီးလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္႔ထက္ စီနီယာက်ေသာ Aရာရွိမ်ား မရွိေသာ ေၾကာင္႔ျဖစ္သည္။

Aရင္ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးမွာ တပ္ေျပာင္းပါသြားသျဖင္႔ တပ္ရင္းမွဴးမွာ မယား (တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး) မရွိဘဲ ၃ လေလာက္

ေနလိုက္ေသးသည္။ တပ္ေရးဗိုလ္ႀကီး မရွိေလ သူ႔Aတြက္ ေကာင္းေလျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ တိုင္းမွ AဆူAဆဲ၊

မာန္မဲျခင္းကို မခံႏိုင္ေသာAခါမွ ကြ်န္ေတာ္႔Aား တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး ျဖစ္ေစသတည္း ဆိုျပီး ရုံးခန္းေသာ႔

ေပးေလေတာ႔သည္။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ တပ္ေရး ဗိုလ္ၾကီးဆိုေသာ္လည္း တပ္ေထာက္ကိုပါ တြဲကိုင္ရသျဖင္႔

ေရး/ေထာက္ဗိုလ္ႀကီး ျဖစ္လာသည္။ တနည္းAားျဖင္႔ ဆိုရေသာ္ မိဘက Aတင္းေပးစားသျဖင္႔

Aိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္ရေသာ Aိမ္ေထာင္ရွင္မ ကဲ႔သို႔ ျဖစ္လာပါသည္။

“မရြယ္ဘဲ ေစာ္ကဲမင္းျဖစ္” လာေသာ ကြ်န္ေတာ္သည္ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး ျဖစ္ျပီဆိုေသာ္လည္း ေရး-ေထာက္ Aလုပ္ကို

မယ္မယ္ရရ မလုပ္ရဘဲ ၀င္စာ၊ ထြက္စာ လက္မွတ္ထိုးျခင္း၊ မနက္တန္းစီ တန္းAပ္ လက္ခံျခင္း၊ လုပ္Aားေပး (Fatigue)

Aလုပ္မ်ား ခြဲေ၀ေပးျခင္း၊ စိုက္ပ်ိဳးေရးႏွင့္ ေမြးျမဴေရး ကိစၥရပ္မ်ားကို စစ္ေဆးရျခင္း စသည္တို႔ကိုသာ

ေဆာင္ရြက္ရေလသည္။

2

တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး၏ ပင္မAလုပ္ျဖစ္ေသာ တပ္ေဆာင္ေငြကိစၥ၊ ေရး-၂ တပ္ၾကပ္ႀကီးစာေရး၊ တပ္စာရင္းကိုင္ (UA) တို႔ႏွင့္

ညႇိႏိႈင္းၿပီး ေငြစာရင္း ေရးဆြဲျခင္းႏွင္႔ တပ္၏ျပင္ပစီးပြားေရး A လုပ္မ်ားကို ဘာမွ မလုပ္ရေပ။ ေငြစာရင္းကို

တပ္ရင္းမွဴးကိုယ္တိုင္ ေရးဆြဲသည္။ တပ္ျပင္စီးပြားေရးA တြက္ သက္ဆိုင္ရာ တာ၀န္ခံမ်ားႏွင္႔ သူကိုယ္တိုင္ စီမံခန္႔ခြဲသည္။

ကြ်န္ေတာ္႔မွာ တပ္ၾကပ္ႀကီးစာေရး (ေရး-၂) လုပ္ငန္းတာ၀န္ႏွင္႔ ပတ္သက္ေသာ ကိစၥဆိုလွ်င္ ဘာမွမသိပါ။ သို႔ေသာ္

ထိုကိစၥမ်ားကို ကြ်န္ေတာ္ မလုပ္ရေသာ္လည္း ေရွာင္လြဲ၍မရေသာ ျပႆနာမွာ တပ္ရင္းမွဴးက သူ႔စိတ္တိုင္းက်

ေငြစာရင္းေရးဆြဲျပီးပါက တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး လက္မွတ္ေရးထိုးရမည္႔ ေနရာတငြ ္ ကြ်န္ေတာ္႔ကို လက္မွတ္ေရးထိုးေစသည္။

ကြ်န္ေတာ္႔A ေနႏွင္႔ ဘာမွ A ထြန္႔မတက္၀႔ံ။

တစ္ေန႔တစ္ေန႔ ရုံးတြင္ ကြ်န္ေတာ္႔A တြက္ လုပ္စရာA လုပ္က သိပ္မရွိ။ မနက္ပိုင္း တန္းစီကိစၥျပီးလွ်င္ ထြက္စာမ်ား၊

ေၾကးနန္းမ်ားကို လက္မွတ္ ေရးထိုးျပီးလွ်င္ ျပီးျပီ။ က်န္တာ ဘာမွမရွိေတာ႔။ ကြ်န္ေတာ္ကလည္း ထိုA လုပ္မ်ားျပီးလွ်င္

သက္သာဆိုင္သြားကာ စစ္တုရင္ ထိုးေနတတ္သည္။ ေန႔လည္ေန႔ခင္း ထမင္းစားျပီးပါက ကိုယ္႔ရုံးခန္းထဲတြင္

ကုလားထိုင္ေပၚ၌ ဖင္ေလွ်ာထိုင္ျပီး ကုလားေသ ကုလားေမာ A ိပ္သည္။ ညေနေစာင္းလွ်င္ ျခင္းခတ္၊ ေဘာလုံးကန္။

ညဘက္ ၀င္စာမ်ားဖတ္။ လက္မွတ္ထိုးသင္႔တာထိုး။ တပ္ရင္းမွဴးထံ တင္ျပရမည္႔ ဟာမ်ားကို ဖယ္ထုတ္။

မွတ္ခ်က္ေရးဖို႔ကေတာ့ မေရး၀ံ့၊ သိရွိႏိုင္ပါရန္ တင္ျပA ပ္ပါသည္၊ ဤမွ်သာ..။ တပ္ရင္းမွဴးကလည္း ဘာမွမေျပာ။

သူလုပ္ခ်င္တာ လုပ္ေနရလွ်င္ျပီးျပီ။

ၾကာေသာ္ ကြ်န္ေတာ္လည္း တပ္မွာ မေပ်ာ္ေတာ႔။ ေရွ႕တန္းကို လိုက္ရမည္႔ A ခြင္႔A ခါကိုသာ ေမွ်ာ္ေနမိေတာ႔သည္။

တစ္ေန႔တစ္ေန႔ သက္သာသည္ ဆုိေသာ္လည္း တပ္ရင္းမွဴး၏ ေငြစာရင္းA ရ ကိန္းဂဏန္းမ်ား A ခ်က္A လက္မ်ားႏွင့္

စပ္လ်U္းၿပီး စာရင္းလိမ္စU္မ်ားကို ေရး-၂ စာေရးက ေျပာျပထား၍ သိေနေပျပီ။ ကၽြန္ေတာ္က တစ္ေန႔ေသာA ခါ ေရး-၂

စာေရး ၀င္လာ၍ ေမးခဲ့ဖူးပါသည္။ ခြင့္မဲ့ပ်က္ကြက္ စစ္သည္မ်ားကို A ထက္ဌာနသို႔ စာရင္းမတင္ပဲ လိမ္ညာမည့္ကိစၥမွာ

A ဆိုပါ စစ္သည္မ်ား A ျခားေနရာ၌ ျပႆနာလုပ္ပါက ဘယ္လိုလုပ္မလဲဟု ေမးရာ ေရး-၂ စာေရးက ေခါင္းတြင္တြင္ခါၿပီး

ကၽြန္ေတာ္လည္း ဗိုလ္ႀကီးလိုပဲ တပ္ရင္းမွဴးကို တင္ျပခဲ့ၿပီးၿပီ၊ သူက လက္မခံေတာ့ သူ႔ထိုက္နဲ႔သူ႔ကံေပါ့ ဗိုလ္ႀကီးရာလို႔

တြင္တြင္ညည္းပါသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ့ ခင္ဗ်ားနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ေရာ သူA မႈျဖစ္ခဲ့ရင္ မပါပဲ လြတ္သြားဖို႔ လိုတယ္။

ေတာ္ၾကာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏွစ္ေယာက္ ပဲေလွာ္ၾကား ဆားညွပ္ၿပီး ကန္႔လန္႔ကန္႔လန္႔ ျဖစ္ေနမယ္ လို႔ ေျပာလိုက္ပါသည္။

ေနာက္ျပီး စစ္သည္မ်ား၏ ခြင္႔မဲ႔လစာမ်ားႏွင္႔ က်န္ေနရစ္ခဲ႔ေသာ ေငြစုစာA ုပ္မ်ားကလည္း တပ္ရင္းမွဴး သေဘာA တိုင္း

ဗီရုိထဲတြင္ သိမ္းေပးထားရသည္။ ခြင္႔မဲ႔ပ်က္ကြက္ စစ္သည္မ်ား စာရင္းကို တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္သို႔ မတင္ဘဲ ခြင္႔မဲ႔လစာမ်ားကို

တပ္ရင္းမွဴးကိုယ္တိုင္ ဂြင္ရုိက္သည္။ သို႔ေသာ္ စစ္သည္A င္A ား၊ လစာကိစၥတို႔ တင္ရသည္႔A ခါ ကြ်န္ေတာ္က တာ၀န္ခံျပီး

လက္မွတ္ထိုးေနရသည္။ ၾကာလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္ A ေခ်ာင္ ေထာင္က်သြားႏိုင္သည္။

ေနာက္ျပီး တပ္ရင္းမွဴးက တပ္ပိုင္ကားမ်ားကို A သုံးျပဳျပီး ဆန္၊ ပဲ၊ သစ္ေခါက္၊ ၀ါးစသည္တို႔ကို ေဒသခံ ကုန္သည္မ်ားႏွင္႔

ေပါင္းျပီး ကယ္ရီလုပ္သည္။ ရသမွ်ေငြကို သူ႔A ိတ္ထဲထည္႔သည္။ စစ္သည္မ်ားA တကြ ္ A ပိုေဆာင္း ေထာက္ပံ႔ရမည္႔

ဆန္၊ ေငြမ်ားကိုလည္း မေထာက္ပံ႔။ ယုတ္စြA ဆုံး ေစ်းကား ေပးရမည္႔ေန႔တြင္ပင္ မေပးေတာ႔။ ေက်ာင္းကားကလည္း

ေပးခ်င္သည္႔ေန႔မွ ေပးသည္။ ရသမွ် သူA ကုန္ယူ ဓါတ္ဆီတစ္စက္မွ မေပးခ်င္။ စစ္သည္မိသားစုမ်ား မက်န္းေရး

မနာေရးA တြက္ ကားေတာင္းလွ်င္လည္း ေတာ္ေတာ္ႏွင္႔မရ။ ဤA ေၾကာင္းႏွင္႔ ပတ္သက္ျပီး ဆက္လက္

ေဖာ္ျပရေပUီးမည္။

စာရင္းစစ္ ၀င္သည့္A ခါ ရုံးတစ္ရုံးလုံး ျပာေနေသာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္က နားမလည္ဘဲ ရုံးA ုပ္ႏွင့္ တပ္ၾကပ္ႀကီး

စာေရးတို႔ကို ဘာလို႔ ျပာေနရတာလဲဟု ေမးလိုက္မိပါသည္။

3

သူတို႔က ဗိုလ္ႀကီးရယ္ စာရင္းစစ္က A ေရးႀကီးပုဂၢိဳလ္ (VIP) ထက္ ပိုေၾကာက္ရတယ္လို႔ ေျပာပါသည္။ A ဆင္မသင့္ရင္

တပ္ရင္းမွဴးA ျပင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ပါ တစ္ခါတည္း ဆြမ္းႀကီးေလာင္း ေဂ်ာင္းသြားႏိုင္တယ္ လို႔လည္း ေျပာဆိုၾကပါသည္။

ထိုA ခါက်မွ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ နဖူးရိုက္ကာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေသဖို႔သာျပင္ဆိုျပီး ေလပူႀကီး မႈတ္ထုတ္လိုက္ ရပါေတာ့သည္။

မၾကာမီ A ခ်ိန္ကာလA တြင္း တပ္ရင္းမွဴးက ကၽြန္ေတာ့္A ား ေခၚေသာA ခါ စိတ္ေလစြာႏွင့္ ရုံးခန္းA တြင္းသို႔

၀င္သြားမိပါသည္။ တပ္ရင္းမွဴးက ေငြေပးၿပီး ထိုေငြႏွင္႔ျပီးစီးေA ာင္ စာရင္းစစ္ႏွင္႔ ညွိေပေတာ႔ဟု မ်က္ႏွာလႊဲ

ခဲပစ္လုပ္ေလသည္။ ထိုရက္ပိုင္းတြင္ေတာ႔ တပ္ရင္းမွဴးက ကြ်န္ေတာ္႔ကို ညီေလး၊ ညီေလးႏွင္႔ ပါးစပ္ဖ်ားကကို မခ်ေတာ႔ဘဲ

ေလေျပေသြးပါေတာ့သည္။

စာရင္းစစ္က ဟိုဟာ၊ ဒီဟာ ဆိုလာလွ်င္ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ေနစရာမရွိေတာ႔။ ရုံးA ဖြဲ႔က A မႈတြဲကိုင္ ဆရာမ်ားကိုသာ

A ားကိုးရေတာ႔သည္။ သူတို႔ရွိေန၍သာ။ မဟုတ္လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ပ်ားတုပ္တာထက္ ခံရဆိုးသြားႏုိင္သည္။ သို႔ေသာ္

စာရင္းစစ္မ်ားကို ေကြ်းေမြးရန္ႏွင္႔ လက္ေဆာင္ေပးရန္ A တြက္ တပ္ရင္းမွဴး ေပးေသာေငြႏွင္႔ မေလာက္ေသာေၾကာင္႔

ထုံးစံA တိုင္း မိဘဆီက ေငြမွာျပီး A လုပ္A ေကြ်းျပဳရေလသည္။

စာရင္းစစ္ျပန္လွ်င္ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ေငြထုပ္ပိုက္၍ စာရင္းစစ္ေရာက္ေနသည္႔ A ျခားတပ္တစ္ခုသို႔ လိုက္ရသည္။

တပ္ရင္းမွဴးက စာရင္းစစ္ကန္႔ကြက္ခ်က္ လုံး၀မရွိေစနဲ႔။ ေA ာက္ေျခမွာ ျပီးျပတ္ေA ာင္ရွင္းဟု တခ်က္လႊတ္

A မိန္႔ေပးထားသည္။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ A ကူစာေရးတစ္ေယာက္ကို ေခၚျပီး စာရင္းစစ္မ်ားကို လက္ေဆာင္ ေပးတန္ေပး။

မ်က္ႏွာေA ာက္ခ်ျပီး ဒါေလးက မသိလို႔ပါခင္ဗ်ာဟု ေတာင္းပန္ရႏွင္႔ တပ္မေတာ္၏ သေဘာထား A မွန္ကို

လည္စင္းခံေနရသည္။

စာရင္းစစ္ကိစၥျပီးျပတ္လို႔ တပ္ရင္းမွဴးထံ ကုန္က်စရိတ္ ရွင္းတမ္းတင္ေတာ႔ A ိတ္စိုက္ေငြေတြက တစ္ျပားမွ ျပန္မရေပ။

မA ူမလည္ႏွင္႔ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးျဖစ္လာေသာ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ တပ္ရင္းမွဴး လူလည္က်သမွ် ခံရေလေတာ႔သည္။

သားတစ္ေယာက္ ဗိုလ္ေလာင္းတက္ေနေတာ႔ A ေမက နားကပ္တစ္ဖက္ျပဳတ္သည္။ A ရာရွိျဖစ္ေတာ႔

A ိမ္ပါေပါင္လိုက္ရသည္ ဆိုသလိုပင္၊ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ A ိတ္စုိက္ေငြက မိဘဆီက လက္ျဖန္႔ေတာင္းထားရသည္႔

ေငြမ်ားသာျဖစ္သည္။ တပ္ရင္းမွဴးထံမွ ေငြကိုလည္း A တင္းေတာင္းလို႔ ျဖစ္သည္မဟုတ္။ တပ္ရင္းမွဴးက ကၽြန္ေတာ့္ကို

ေရွ႕တန္းမထည့္ဘဲ က်ည္လြတ္ေျမမွာ ေခၚထားတဲ့ေက်းဇူး ျပန္ဆပ္ရမလို မ်က္ႏွာထားနဲ႔ ၾကည့္ၾကည့္ေနေတာ့

ထပ္ၿပီးတပ္ရင္းမွဴးကို ကၽြန္ေတာ္ကဘဲ ကန္ေတာ့ရမလို ျဖစ္ေနပါသည္။

တပ္မေတာ္ထဲတြင္ မA ူမလည္ႏွင္႔ ေထာင္က်သြားေသာ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးမ်ား၏ ျဖစ္စU္မ်ားကိုလည္း ေတြ႔ျမင္ဖူး၍

ကြ်န္ေတာ္႔မွာ သာ၍ပင္ စိတ္ညစ္ေနမိသည္။ ရုန္းထြက္ႏိုင္ဖို႔ နည္းလမ္းလည္း မျမင္ေပ။ ထို႔ေၾကာင္႔ A ေရးၾကဳံလွ်င္

ေျဖရွင္းႏိုင္မည္ထင္၍ ေန႔စU္မွတ္တမ္းေရးသည္႔ A ခါတြင္ တပ္ရင္းမွဴး၏ လူလည္က် သည္တို႔ကို A တိA က်

ေရးသားထားသည္။ ေျပစာမ်ား စာရြက္စာတမ္းမ်ား တင္ရင္ သူက တစ္ခါတစ္ေလ ေA ာက္ကိုျပန္မခ်ေပးပဲ၊

ေဖ်ာက္ဖ်က္တတ္တာမို႔ မိတၱဴA ပိုတစ္စုံ ဆဲြထားရေသးသည္။ သူ႕ရဲ႕ႏႈတ္မိန္႔ကိုလည္း တစ္ခါတစ္ေလ မွတ္စုစာA ုပ္၌

ေရးမွတ္ပါက ေA ာ္ေငါက္တတ္တာမို႔ ကက္ဆက္A ေသးစားေလးႏွင့္ A က်ၤီA တြင္းခံထဲတြင္ ထည့္ၿပီး

ခိုးဖမ္းထားရေသးသည္။ မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း စုံစမ္းစစ္ေဆးေရးခုံရုံး ဖြဲ႔ခံရပါက တင္ျပႏိုင္ေA ာင္

4

ျပင္ဆင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ေထာင္ ၅ ႏွစ္ က်မည္႔A စား ၂ ႏွစ္ေလာက္ေတာ႔ ေလွ်ာ႔ေပါ႔သြားႏိုင္သည္ ဆိုေသာ A ေတြးႏွင္႔

ျဖစ္ပါသည္။

တစ္ေန႔ ကြ်န္ေတာ္ ကကၾကည္းသို႔ တာ၀န္တစ္ခုျဖင္႔ သြားရသည္။ ကကၾကည္းတြင္ ၄ ရက္ခန္႔ၾကာျပီးေနာက္

ကြ်န္ေတာ့္တပ္သို႔ ျပန္လာသည္။ ကြ်န္ေတာ္စီးလာေသာ ကားက မနက္ ၃ နာရီခန္႔တြင္ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တပ္ရွိရာ

တိုက္နယ္ျမိဳ႕ေလးသို႔ ေရာက္သည္။ ကြ်န္ေတာ္႔ကို တပ္ရင္းမွ A ၾကိဳလႊတ္ထားေသာ ကားေရာက္ေနသျဖင္႔

ကြ်န္ေတာ့္တပ္ရင္းမွ ကားႏွင္႔ ခရီးဆက္ရျပန္သည္။ တပ္ရင္း A ၀င္ဂိတ္မွာ လန္ဂ်န္းတစ္စီး ေမွာင္ေမွာင္မဲမဲထဲတြင္

ရပ္ထားသည္ကို ေတြ႕သျဖင္႔ ကားေမာင္းသည္႔ ဆရာA ား A က်ိဳးA ေၾကာင္း ေမးၾကည္႔ မိသည္။ ကိုယ္႔ဆရာ(တပ္ရင္းမွဴး)

က နာေရးကားျဖစ္ေနလို႔ တပ္ထဲကို A ၀င္မခံတာပါ။ ဗိုလ္ၾကီး ခဏေနရင္ သိလိမ္႔မယ္ ဟု ေျပာသျဖင္႔

ပေဟဠိျဖစ္ရေသးသည္။

တပ္ထဲေရာက္ေတာ႔ ရိပ္သာမသြားေတာ႔ဘဲ စာေရးမ်ား ရုံးခန္းထဲသို႔၀င္ျပီး ပစၥည္းမ်ားခ်ကာ စားပြဲေပၚတြင္

ခဏလွဲေနမိသည္။ ေမွးခနဲ ျပန္A ိပ္ေပ်ာ္သြားျပီး A ယုတၱ၊ A နတၱ ဆဲဆိုသံမ်ားA ျပင္ A ျခားလူမ်ား၏ A သံကိုပါ

ၾကားရသျဖင္႔ လန္႔ႏိုးလာရသည္။ ရုံးA ျပင္ ထြက္ၾကည္႔ေတာ႔ ဆဲဆိုေနေသာ ဒုတပ္ၾကပ္----၊ တပ္ရင္းA ရာခံဗိုလ္

ဆရာၾကီးႏွင္႔ တာ၀န္မွဴး A ရာရွိကိုပါ ေတြ႕ရေတာ႔ ေမးရျမန္းရ လုပ္ရသည္။ ျပႆနာက ဤသို႔ျဖစ္သည္။

ဒုတပ္ၾကပ္----၏ ၇ ႏွစ္ခန္႔ရွိေသာ သမီးေလးက ငွက္ဖ်ား ျဖစ္ျပီး A ပူျပင္းထန္ေသာေၾကာင္႔ တာ၀န္မွဴးႏွင္႔ ထိုဆရာက

တပ္ရင္းမွဴးထံသို႔ ေဆးရုံသြားရန္ ကားေတာင္းသည္။ မဆရ ေဆးရုံက တပ္ႏွင္႔ မိုင္ ၄၀ ေလာက္ေ၀းသည္။ သို႔ေသာ္

တပ္ရင္းမွဴးက ကားမA ား၍ မေပးႏိုင္ေၾကာင္း ေနာက္ေန႔ထိ ေစာင္႔ရန္ ေျပာ၍ ဟူသတည္း။ ကားမေပးႏိုင္ေသာ

A ေၾကာင္းမွာ တပ္ရင္းမွဴးက သစ္ေခါက္ ကုန္ပို႔ရန္ ရွိေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္တဲ႔။ ဆိုေတာ႔… ဇာတ္လမ္းA ဆုံးမွာ

ကားေပးရန္ ေနာက္က်ေသာေၾကာင္႔ ေနာက္တစ္ေန႔က်မွ ေဆးရုံA ပို႔ ကေလးက လမ္းမွာတင္ A သက္ဆုံးသြား

ရရွာသည္။

ထို႔ေၾကာင္႔ ထို ဆရာ ဒုတပ္ၾကပ္----က ေဆးရုံမွ ျပန္ေရာက္ကတည္းက မူးေနေA ာင္ေသာက္ျပီး တပ္ရင္းမွဴး A ိမ္ေရွ႕တြင္

တစ္ညလုံး ကေလာ္တုတ္ေနျခင္း ျဖစ္သည္။ မည္သူမွ်ထိန္း၍ မရ။ A ခုလည္း မနက္ေစာေစာစီးစီး မူးျပီး

လာဆဲေနျခင္းပင္။ ကြ်န္ေတာ္႔ကိုျမင္ေတာ႔ ထိုဆရာက ဖက္ျပီး ဗိုလ္ၾကီးရယ္ ကြ်န္ေတာ္႔သမီးေလး မေသသင္႔ဘဲ

ေသရရွာတယ္ေျပာကာ ငိုေနေလသည္။ ျပီးေတာ႔ တပ္ရင္းမွဴးA ိမ္နားသို႔ ေျပးသြားကာ ငါႏွင္႔ ကိုင္တုတ္ကာ

ဆဲျပန္ေလသည္။ ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ေစာေစာစီးစီး ေခါင္းမ်ားေနာက္ကာ ဘယ္ကေန ဘယ္လို ေျဖရွင္း ရမွန္းမသိျဖစ္ေနသည္။

တပ္ရင္းမွဴးမွာ A ိမ္ထဲမွ A ိမ္ျပင္ထြက္ဖို႔ ေနေနသာသာ A သံပင္ မၾကားရေပ။ A င္းေလ..။ သူ႔A ျပစ္နဲ႔သူ ဆိုေတာ႔လဲ

ရွိေပUီးမေပါ႔။ ကိုယ္႔မွာသာ ခရီးေရာက္မဆိုက္ စိတ္မေကာင္းစရာ သတင္းမ်ားကို ၾကားရသျဖင္႔ A ေမာဆို႔မတတ္

ျဖစ္ေနရသည္။

ေနာက္တစ္ေန႔မွာ တပ္ရင္းမွဴးက မ်က္ႏွာငယ္ေလးျဖင္႔ ဒီဆရာA တြက္ စိတ္မေကာင္းေၾကာင္း၊ A ေလာင္း ေျမက်သည္

A ထိ တပ္ေရး ဗိုလ္ၾကီးက ေဆာင္ရြက္ ေပးရန္ A မိန္႔ေပး လာသည္။

ကြ်န္ေတာ္႔A ေနႏွင္႔ တပ္ရင္းမွဴး မေျပာလဲ လုပ္ေပးရမည္႔ တာ၀န္ရွိေနေသာေၾကာင္႔ နာေရးA တြက္

တတ္ႏိုင္သမွ်ေဆာင္ရြက္ ေပးလိုက္ပါသည္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ တပ္ရင္းရွိသည္႔ ေဒသသည္ ငွက္ဖ်ားA လြန္ေပါေသာ

5

ေဒသျဖစ္သျဖင္႔ စစ္သည္မ်ားသာမက A ိမ္ေထာင္သည္ ရဲေမမ်ား၊ ကေလးမ်ားပါ A ဖိတ္A စင္မ်ားလွသည္။

တိုင္းစစ္ဌာနခ်ဳပ္မွ ငွက္ဖ်ားကာကြယ္ေရးA တြက္ စီမံခ်က္မ်ား ေရးဆြဲခိုင္းေသာ္လည္း တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး ကြ်န္ေတာ္သာ

လက္ေညာင္းသည္။ စီမံခ်က္ပါA တိုင္း စစ္သည္မ်ား ကိုယ္စီ ျခင္ေထာင္ရွိေရး၊ ပယ္ရီဇင္း ငွက္ဖ်ားကာကြယ္ေဆး

မွန္မွန္တိုက္ေကြ်းေရးတို႔ကား ျဖစ္မလာ။ ဂလူးဂို႔စ္ A ားေဆးရည္ ပုလင္းႀကီးမ်ား ၊ မက္ဖလိုကြင္းႏွင့္ A ာဒီမီတာ

ငွက္ဖ်ားကာကြယ္ေဆးကို လည္း တပ္ရင္းမွဴးက ေရာင္းစားသည္။ တကယ္ A သည္းA သန္ျဖစ္လာျပီ၊

ေဆးရုံပို႔ရေတာ႔မည္ဆိုေသာ္လည္း ကားက A ခ်ိန္မွီမေပး စသည္႔ ျဖစ္စU္မ်ားကို ခဏခဏ ၾကဳံေနရသည္။

ကြ်န္ေတာ္႔မွာ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးဆိုေသာ္လည္း ဘာလုပ္ပိုင္ခြင္႔မွ မရွိေသာေၾကာင္႔ A ရာရာကို တပ္ရင္းမွဴးထံတင္ျပျပီး

ခြင္႔ျပဳခ်က္ ေတာင္းေနရသည္။ တစ္ခုေကာင္းသည္မွာ တပ္ရင္းတစ္ခုလုံးက ကြ်န္ေတာ္ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး

လုပ္ပိုင္ခြင္႔မရွိသည္ကို သိေသာေၾကာင္႔ ခံစားမႈခ်င္း ထပ္တူက်သည္။ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္ညစ္ေနလွ်င္ တပ္ရင္းA ရာခံဗိုလ္က

ကြ်န္ေတာ္႔ကို သားေမာင္တစ္ေယာက္သဖြယ္ တပ္မေတာ္က A ရာရွိဆိုးမ်ား A ေၾကာင္းကို ေျပာျပတတ္သည္။

တပ္မေတာ္ထဲမွာ ေနသမွ်ကာလပတ္လုံး ၾကဳံေတြ႔ရမည္၊ ေရွာင္လႊဲ၍ မရႏိုင္စသည္မ်ားကို ေျပာျပသည္။ ထိုကဲ႕သို႔

လုပ္သက္ရင္႔ ဆရာၾကီးမ်ား၏ A ားေပးစကားမ်ားႏွင္႔ ကြ်န္ေတာ္ A ူေၾကာင္က်ား တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး

ဘ၀ကိုျဖတ္သန္းရသည္။ ကြ်န္ေတာ္႔A ေနႏွင္႔ လုပ္ပိုင္ခြင္႔မရွိသည္႔ ၾကားက ၾကံဖန္ျပီး စစ္သည္မ်ားA တြက္

သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရးလုပ္ေပးေနေသာေၾကာင္႔ တပ္ရင္းမွဴးမွ A ပ က်န္လူမ်ားက ကြ်န္ေတာ္႔ကို ခ်စ္ၾကသည္။

နားလည္ေပးၾကသည္။ တပ္မေတာ္ထဲမွာ လက္ေA ာက္ ငယ္သားမ်ား၏ နားလည္ေပးျခင္းကို ခံရျခင္းမွာ

A လြန္ရွားပါသည္။

လုံး၀မထင္မွတ္ထားေသာ A လုပ္တစ္ခုကို တပ္ရင္းမွဴးကလုပ္သြားေသးသည္။ ထိုသို႔လုပ္လိမ္႔မည္ဟု ကြ်န္ေတာ္မထင္ခဲ႔။

လုပ္လဲမလုပ္သင္႔ေပ။ ဤA ျဖစ္A ပ်က္မွန္မမွန္ကို ကာယကံရွင္ A ရာရွိ ၅ ေယာက္သာသိေပလိမ္႔မည္။ တစ္ေန႔

တပ္ရင္းမွဴးက A မ်ိဳးသမီးငယ္ ၁၀ ေယာက္ေလာက္ကို တပ္ကကားႏွင္႔ေခၚလာျပီး တပ္ရင္းမွဴးရုံးခန္းထဲတြင္ စပါယ္ရွယ္

ေန႔လည္စာေကြ်းသည္။ ကြ်န္ေတာ္A ပါA ၀င္ A ရာရွိ ၃ Uီးကိုလည္း ေခၚျပီး ထိုA မ်ိဳးသမီးမ်ားက ဘယ္ဌာန၊

ဘယ္ရာထူးစသည္ျဖင္႔ မိတ္ဆက္ေပးျပီး ကြ်န္ေတာ္တို႔ကို စားပြဲထိုးခုိင္းသည္။ ကြ်န္ေတာ္က ထုိA မ်ိဳးသမီးမ်ားကို

A ကဲခတ္ၾကည္႔ရာ တပ္ရင္းမွဴးေျပာသည္႔ A တိုင္း ဌာနဆိုင္ရာ၀န္ထမ္းပုံလဲမေပါက္။ ျပီတီတီရုပ္ေတြႏွင္႔။ A ိေျႏၵမရ

ျဖစ္ေနေသာေၾကာင္႔ ညီငယ္ ၃ ေယာက္ကို မင္းတို႔ဟာ မင္းတို႔ စားပြဲထိုးခ်င္ထိုး…။ ငါေတာ႔ မလုပ္ႏိုင္ဘူးဆိုျပီး

ကိုယ္႔ရုံးခန္းကိုယ္ျပန္လာခဲ႔သည္။ ေနာက္မၾကာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ A ရာရွိတစ္စု ျမိဳ႕ေပၚတက္ျပီး

ဘီယာသြားေသာက္ၾကေတာ႔ ….လား…လား…လား ထိုဌာနဆိုင္ရာမွဆိုေသာ A မ်ိဴးသမီးတစ္စုကို ဘီယာဆိုင္တြင္

ေတြ႕လိုက္ၾကရသည္။ သူတို႔က ဘီယာဆိုင္က A ဆိုေတာ္ေတြ ျဖစ္ေနသည္ကိုး။ ကြ်န္ေတာ္တို႔မွာ ရွက္လဲရွက္ ေဒါသလဲ

ျဖစ္ျပီး ခ်က္ခ်င္းဆိုင္မွ ျပန္ထြက္လာခဲ႔ရသည္။

လကုန္၍ ဘဏ္တြင္ စစ္သည္မ်ားA တြက္ လစာေငြထုတ္ဖို႔A တြက္ပင္ ကြ်န္ေတာ္သြားစရာမလိုေပ။ တပ္ရင္းမွဴးကိုယ္တိုင္

ဘဏ္သို႔သြားသည္။ ဘဏ္ကျပန္ေရာက္လာလွ်င္ ေငြထုပ္ပိုက္ကာ A ိမ္ကိုတန္းသြားသည္။ ခြင္႔မဲ႔စစ္သည္မ်ား၏

လစာမ်ားကို ျပန္ႏႈတ္ျပီးမွ ကြ်န္ေတာ္႔ကို ေခၚကာ စစ္သည္ လစာမ်ားကို ေပးေစသည္။ ကြ်န္ေတာ္႔လို တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးမ်ား

ယေန႔တပ္မေတာ္ထဲတြင္ မည္မွ်ရွိေနျပီ ဆိုသည္ကို မခန္႔မွန္းတတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားေနျပီဆိုသည္ကိုေတာ႔

သိႏိုင္ပါသည္။

ေနာက္ပိုင္းတြင္ ကကၾကည္းမွ သူငယ္ခ်င္းကို A ကူA ညီေတာင္းျပီး စစ္ဆင္ေရးလိုက္ခဲ႔ရသည္။

ၾကာလွ်င္မလြယ္ေတာ႔ေပ။ သူငယ္ခ်င္းကေတာ႔ A ံ႔ၾသေနသည္။ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးမလုပ္ခ်င္လို႔ စစ္ဆင္ေရး သြားတဲ႔ သူ

မင္းပဲရွိမယ္တဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္ သူ႔ကို တစ္ခြန္းပဲေျပာခဲ႔ပါသည္။ ေA းကြာ..ၾကာရင္ ငါေထာင္က်ေတာ႔မယ္ လို႔။ ကြ်န္ေတာ္

ေရွ႕တန္းေရာက္ျပီး ၁ လပဲၾကာမည္ထင္သည္။ ဗ်ဴဟာရုံးမွ ေခၚေသာ ေၾကာင္႔ သြားရသည္။ ဗ်ဴဟာမွ သူငယ္ခ်င္းက

6

ကြ်န္ေတာ္႔ကို ျပဳံးျပီး စာရြက္တစ္ရြက္ေပးသည္။ စုံခုံ သက္ေသခံA မွတ္ - ၁ တဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္လန္႔သြားသည္။

စာကိုေသခ်ာျပန္ဖတ္ၾကည္႔ေတာ႔ ကြ်န္ေတာ္႔ တပ္ရင္းမွဴးကို တိုင္ခ်က္ ၂၃ ခ်က္ႏွင္႔ စုံခုံဖြဲ႔ေနသည္။ ကြ်န္ေတာ္က

တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးဘ၀ႏွင္႔ေနခဲ႔စU္A တြင္း A ေၾကာင္းမ်ားကို A စစ္ခံရျခင္းျဖစ္ပါသည္။ တိုင္စာကို တပ္ရင္းတစ္ရင္းလုံးနီးပါး

လက္မွတ္ထိုးျပီး တိုင္ထားျခင္း ျဖစ္ပါသည္တဲ႔။ သို႔ေသာ္လည္း လူမိုက္ကံေကာင္းဆိုသလို တပ္ရင္းမွဴး မည္သို႔မည္ပုံ

လုပ္လိုက္သည္မသိ။ တိုင္းမွဴး သတိေပးဆုံးမျပစ္ဒဏ္ႏွင္႔သာ ထိုA မႈကျပီးသြားသည္။ ကြ်န္ေတာ္ ရွိေနခဲ႔လွ်င္ေတာ႔

တပ္ရင္းမွဴးက ထိုထိုေသာ A ျပစ္မ်ားကို ကြ်န္ေတာ္႔A ေပၚမ်ားပုံခ်ေလမည္လားဟု စU္းစားရင္းေက်ာခ်မ္းမိေသးသည္။

ကြ်န္ေတာ္႔မွာ ရုံးA ဖြဲ႔ကရုံးA ုပ္ၾကီးႏွင္႔ စာေရးမ်ား။ ဌာနဆိုင္ရာ တာ၀န္ခံ ဆရာၾကီးမ်ား၏ ကူညီမႈေၾကာင္႔သာ

ဘာမွမျဖစ္ခဲ႔ရပါ။ ေနာင္တြင္ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီးဆိုလွ်င္ A င္မတန္ေၾကာက္ေနပါျပီ။ တပ္ေရးဗိုလ္ၾကီး ျဖစ္လာၾကမည္႔

ညီငယ္မ်ားကိုလည္း ဤကဲ႔သို႔ တပ္ရင္းမွဴးႏွင္႔ မၾကဳံပါေစႏွင္႔ဟု ဆုေတာင္းေပးပါသည္။ ၾကဳံလာခဲ႔လွ်င္လည္း

ကိုယ္႔နည္းကိုယ္႔ဟန္ႏွင္႔ ရုန္းထြက္ႏိုင္ရန္ ၾကိဳးစားၾကပါ။ ယေန႔တပ္မေတာ္တြင္ ေခါင္းေဆာင္မပီသေသာ တပ္ရင္းမွဴးမ်ား

A လြန္မ်ားလာျပီျဖစ္ပါသည္။ ကိုယ္က်ိဳးA တြက္ လက္ေA ာက္ငယ္သားမ်ား၏ ဘ၀ကို စေတးပစ္ရန္ ၀န္မေလးေသာ

ထိုတပ္ရင္းမွဴးမ်ားသာ ေနာင္တစ္ခ်ိန္တြင္ A ထက္ေရာက္သြားျပီဆိုပါက ကြ်န္ေတာ္တို႔ ငွက္ေပ်ာA ူကိုက္ျပီး

စစ္တိုက္ေနရမည္႔ ဘ၀မ်ား လြတ္ေျမာက္ႏိုင္ေတာ႔မည္မဟုတ္ပါ။